ای سزاوار محبت 

 ای توخوب، بی نهایت همه ذرات وجودم به وجودت كرده عادت. 

 به خدا دوست داشتن تو هم یه عشقه ،هم عبادت.

تو سزاواری كه باشی همدم روزهام و شب هام تا كه عشقت

رو ببینی توی جونم و تو رگ هام بشنوی دوستت دارم رو .

با نوازش های دستت سوختن از تب رو شناختم.

قاصد بودن من بودموج خوشحالی چشم هات وقتی كه عشق

رو می دیدم توی قطره های اشك هات.

 گل من  قلبت را به خداوند سپار......آن همه تلخی و غم،

این همه شادی و ایمانت را گاهی از عشق گذر کن و دلت را بسپار

به خداوندی که خوب میداند گل من سهم تو از دل چیست.......

گاه دل تنگ شوی،گاه بی حوصله و سخت غریب.......

و زمانی را هم غرق شادی و پراز خنده و عشق......

همه را ای گل ناز به خداوند سپار،خاطرت جمع عزیز،

که عدالت خصلت مطلق  اوست.....

گل نازم این بار چشم دل را وا کنم.....دست رد بر دل هر غصه بزن.....

عشق را تجربه کن.....حرف نو را این بار از لب شاد چکاوک بشنو.......

قطره آبی بچکان بر دل سرد کویر......چشم دل را نو کن.....

لحظه ها میگذرند تند و بی فاصله از هم.....

زندگی آمدن و رفتن نیست.....خاطراتند گاه شیرین و گهی

 تلخ و غریب......بهتر آن است که در روز جدید فکر رانو بکنیم.....

عشق را سر بکشیم......فاصله بسیار است بین خوبی وبدی.....

خوب میدانم...ولی ای خوب قشنگ،آن چه در ما جاریست

 این همه فاصله نیست.....زندگی میگذرد تند و آرام و سریع.....

عاشق هم باشیم....عاشق بودن هم......عاشق ماندن هم......

خدایا دلم گرفته، خیلی دلم تنگه

دلم واسه گلم تنگه

خدا یه کاری بکن...

صدا کن مرا، صدایت زیباترین نوای عالم است

صدا کن مرا صدایت قلب شکسته ام را تسکین می دهد

صدا کن مرا تا بدانم که هنوز از یاد نبرده ای مرا

نشسته ام تا شاید صدایم کنی

صدایم کن و محبت بی دریغت را نثارم کن

میدونی گلم

چشم تو وقتی زیباست که پر از اشک باشه

و

 اشک وقتی زیباست که برای عشق باشه

عشق وقتی زیباست که برای تو باشه

و

تو وقتی زیبایی که مال من باشی

زندگی مال تو، مرگ مال من

راحتی مال تو گرفتاری مال من

شادی مال تو غم مال من

و

همه چیز مال تو ولی تو، مال من

دلم گرفته آسمون نميتونم گريه کنم

  شکنجه ميشم از خودم نميتونم شکوه کنم

 انگاري کوه غصه ها رو سينه من امده

آخ داره باورم ميشه خنده به ما نيومده

  دلم گرفته آسمون از خودتم خسته ترم 

 تو روزگار بي کسي يه عمر که دربدرم

  حتي صداي نفسم ميگه که توي قفسم

  من واسه آتيش زدن يه کوله بار شب بسم

  دلم گرفته آسمون يکم منو حوصله کن

    نگو که از اين روزگار يه خورده کمتر گله کن

   منو به بازي ميگيره عقربه هاي ساعتم

  برگه تقويم ميکنه لحظه به لحظه لعنتم

 آهاي زمين يه لحظه تو نفس نزن

 نچرخ تا آروم بگيره يه آدم شکسته تن!!!!

آنگاه که خنده بر لبت می میرد

                                                             چون جمعه ی پاییز دلم می گیرد

دیروز به چشمان تو گفتم که برو

                                                                امروز دلم بهانه ات می گیرد

آرامش یابم